Let a few things remain unsaid Let a few things remain unheard If we say all that is in the heart What shall remain? If we heard all that is in the heart What shall remain? Let a heavy restlessness remain In a monochromatic incomplete world Leave one window remain unopened
Aj da din vii aenweill langyaa koii vii kam naa hoya purab valoN chaRRyaa suraj pascham vaang khaloyaa naa milyaa mai halqat nuuN naa mai yaad khuda nuu kitaa naa mai paRii namaaz te naa mai jaam sharaab daa piitaa khushi naa gham koii kol naa aayaa naa hasyaa naa royaa Aj da din vii aenweill langyaa
hamesha der kar detā huuñ maiñ har kaam karne meñ zarūrī baat kahnī ho koī va.ada nibhānā ho use āvāz denī ho use vāpas bulānā ho hamesha der kar detā huuñ maiñ madad karnī ho us kī yaar kī Dhāras bañdhānā ho bahut derīna rastoñ par kisī se milne jaanā ho hamesha der kar detā huuñ maiñ badalte mausamoñ kī sair meñ dil ko lagānā ho kisī ko yaad rakhnā ho kisī ko bhuul jaanā ho hamesha der kar detā huuñ maiñ kisī ko maut se pahle kisī ġham se bachānā ho haqīqat aur thī kuchh us ko jā ke ye batānā ho hamesha der kar detā huuñ maiñ har kaam karne meñ.
kis daa dosh sii kis daa nahin sii ae galaan hun karan diaan nahin veley lang gaye hun tauba waaley raataan hun hokey bharan diaan nahiin jo hoyaa tey honaa hii sii tey honiaan rokey rukdiaan nahiin ik varii jadon shuru ho jaavey tey gal phir awain mukdii nahin kujh unjh vii rawaan aukhiaan sii kujh gal wich gam daa tauq vii sii kujh shahar dey loq vii zaalim san kujh saanuu maran daa shauq vii sii
First rough draft: Sundeep Dougal
Whose fault was it, whose was it not There’s no point talking about it now The time to repent is now gone The nights now are not to sob What happened had to happen And what has to happen cannot be stopped And once it starts The topic does not end just like that As it is the path was not easy As it is the subject was subsumed by sadness As it is the people of the city were cruel As it is I had a death wish too.
Apparently there are more verses in this before the last four lines: