makeh gayaan gall mukdii naahiin
bhaaven sou sou jummay paRh aaee-ey
Pilgrimage to Mecca is not the answer
Even if we offer hundreds of prayers there
Ganga gayaan gall mukdii naahiin
bhaaven sou sou go-te khaee-ey
A visit to the Ganges is not the answer
Even if we take hundreds of dips there
Gaya gayaan gall mukdii naahiin
bhaaven sou sou sou sou panD paR aaee-ey
Going to Gaya is not the answer
Even if we go read hundreds of books
Bulleh Shah gall taaN hii o mukdii
jadon mai nuu diloN gavaa-ee-ey
Bulleh Shah, the end of the matter is only
When the “I” is removed from the heart
naa mai pujaa paath jo kiittii
te naa mai Ganga nahaaya
I neither worshipped nor chanted
nor did I bathe in the Ganga
naa main panj namaazaan paRiyaan
te naa tasbaa khaRkaayaa
I neither read the namaaz five times
nor did I pray with the rosary beads
Bulleh Shah nuu murshid milleya
ohne aeveiin jaa bakshaayaa
Bulleh Shah found a spiritual guide
who just simply granted him forgiveness (or boons?)
PaR paR aalam faazal hoyaa
Kadii apne aap nu paRayaa hii naiiN
Read and read and and became a scholar
But never read himself
jaa jaa VaR daa mandir masiitaaN
kadii man apne vich vaRyaa hii naiin
Goes visiting temples and mosques
But has never entered his own heart
aevaiin roz shaitaan naal laRdaan
kadii nafs apne naal laRyaa hii naiin
Fights with the devil every day just like that
But never has fought with his own ego
Bulleh Shah asmaani uDadiiyaan phaRdaa
jeRaa ghar baiThaa onnuu phaRyaa hii naiin
Bulleh Shah grabs the flying things in the sky
But doesn’t grasp the one sitting at home
sir te Topii te niiyat khoTii
lainaa kii Topii sir dhar ke
If you wear a prayer cap, but harbour ill intent,
What good is wearing a cap on your head?
tasbii phirii par dil naa phir-yaa,
lainaa ki pher tasbii hath phaR ke
If you move the prayer beads, but don’t move your heart,
What good is holding prayer beads in your hands?
chill-e kitte par rab na milyaa
lainaa kii chillyaan wich waR ke
If you performed all the rituals, but didn’t find god
What good are such rituals?
Bullyaa! jaag binaa dudh naeo jamdaa
bhaanwen laal huve kaaRh kaaRh ke
O Bulleh! You can’t set milk into curd without starter culture
If you keep boiling it, it would only get red
Raanjha chaak na aakho kuRiyo
aenuu chaak kehNdii sharmaawaan
O friends, don’t call Ranjha a shepherd
O I blush when I call him a shepherd
Mai jaii aan laakh Heeraan is nuu
te mai kis gintii wich aawaan
I am like a thousand Heers to him
In which counting would I appear?
Takhat Hazaar-ay da eh maalik
Te mai Heer sayaal sadaa waan
He’s the ruler of Hazara’s thronea
And I am forever the plain Heer
Bulleh Shah rabb kuuk sune
te mai chaak dii chaak ho jaawaan
Bulleh Shah may God hear my wail
And I’ll become shepherded by the Shepherd
Ranjha JogiRaa aa ban aaya
Ae ne anokhaa bhes waTaayaa
Ranjha became Jogi and arrived
He changed into a unique disguise
Ahdo-n Ahmad naam dharaayaa
Nii mai jaanaa Jogi de naal
He changed his name from Ahad (One God) to Ahmad (Prophet Mohammad)
O I want to go with the Jogi
koii kis-e de naal koii kise de naal
mai Jogi de naal naal
Someone with someone, this one with that one
I’m one with Jogi
JaduuN dii mai Jogi dii hoii
Mai wich mai naa rah gayii koii
Since I have become Jogi’s
I have no “I” left in me
Jogi mere naal naal
mai Jogi de naal naal
nii mai jaanaa Jogi de naal
Jogi is with me
I am with Jogi
I’m going along with Jogi
kan-nii mundaraaN paa ke
math-e tilak lagaa ke
After putting earrings in my ears
and decorating my forehead with Tilak
nii ae Jogi naiiN
koii ruup hai rabb daa
O he’s not a Jogi
He’s some form of God
bhes Jogi daa is nu phab-daa
is Jogi meraa juuRaa khasyaa
The form of Jogi suits him
This Jogi has tightened my hair-knot
ae Jogi mere man wich wasyaa
sach aakhaan mai qasm Quran hai
This Jogi has come to stay in my heart
I tell you the truth swearing by the Koran
Jogi meraa diin iimaan hai
Is Jogi maenuu kiitaa rogii
Jogi is my religion and faith
This Jogi has made me sick
Nii mai is jogii
hun hor naa jogii
O I belong to him (I am worth him only)
Now I’m not worth any one else (Now there’s no other Jogi)
tar gaii ve mai tar gaii loko
akh Jogi naal laR gaii loko
I’m floating, I’ve gone across, O people
I have locked eyes with the Jogi, O people
Mae nuu jogan Jogi dii aakho
Heer salaetii [?] mar gaii loko
Call me Jogi’s devotee
Heer is dead, O people
khere* karde guuRiyaan gallaaN
Jogi de mehne mai sir te jhallan
Kheras have deep things to say
I will take the jibes for Jogi
[Kheras are the family Heer was married off to]
hor kis-say nuu kujh naa jaanaaN
jaanaaN te Jogi nuu jaanaaN
I don’t know anything about anyone else
If I know anything, I only know Jogi
is daa paayaa kis-se naa paayaa
is daa hae do jag ut-te saayaa
No one has attained what he has attained
He provides shade to both worlds
is diyaan dhuummaN do jag dhummiyaan
is diyaan juttiaaN arsh ne chummiaaN
His fame is celebrated in both worlds
His shoes are kissed by Heaven
Ae Jogi jogi matwaalaa
hatth wich Ill’Allah dii maalaa
This Jogi is full of wonders
In his hand is the rosary of “There is Nothing But One God”
nii naam hae is daa Kamli-waalaa
O his name is “the one with the blanket”*
(or shawl – reference to Mohammad)
je Jogi ghar aave mere
muk jaavan sab jhagRe tere
If Jogi comes to my home
All your fights will end
[And here NFAK segues into akhiaan uDiik diyaan and other songs:
ghar aa jaa tere sadqe jaawaan
akhiyaan uDiik diyaaN
dil vaajaaN maar daa]
aa jaa taenu akhiyaan uDiik diyaan
jadoN daa tuu rus gayaaN saaDe naal Dolnaa
oye bhul gayaa kaawaaan nuu banere ute bolnaa
bhul gayiaaN khushiaan te rus gaye chaa ve
aj pataa lagaa ke vichheRaa kii balaa hai
kaii kaii vaar chaRii koThe te
te mai utrii kaii kaii vaarii
naa dil chaen naa sabr akhiiN nuu
te naa bhuldii suurat pyaarii
ishq sataaii davaaN duhaaii
te main kardii dil [?]
aa jaa sajnaa naa jaa sajnaa..
and then segues into loye loye… and finally returns to Jogi de naal:]
je Jogi ghar aave mere
muk jaavan sab jhagRe tere
If Jogi comes to my home
All your fights will end
nii mai laavaan siin-e de naal
lakhaaN shagan manaa ke
I will embrace him to my chest
And celebrate millions of good omens
Bulleh Shah ik Jogi aayaa
dar saade aynay dhuan paya
Bulleh Shah a Jogi came
To our door….(… ?… )
aenae luT laii Heer Sial
aaya bhes vataa ke
He stole away Heer of Sial
He came in a disguise
Jogi luT laii Heer
sonii sonii shaqal dikhaa ke
miim daa ghuuNghaT sir ut-e paa ke
naam apnaa Ahmad kahvaa ke
By showing beautiful beautiful faces
and using the veil of holiness on his head
by calling himself Ahmad
jogi luT layii Heer
miThii, miThii, miThii [panjhali?] di kuuk sunaa ke
The following are from Bullhe Shah, Sufi Lyrics, edited and translated by Christopher Shackle
Doha 52
ਮੱਕੇ ਗਿਆਂ ਗੱਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀਂ, ਜਿਚਰ ਦਿਲੋਂ ਨਾ ਆਪ ਮੁਕਾਈਏ ।
ਗੰਗਾ ਗਿਆਂ ਗੱਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸੌ ਗ਼ੋਤੇ ਲਾਈਏ ।
ਗਇਆ ਗਇਆਂ ਗੱਲ ਮੁਕਦੀ ਨਾਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਤਨੇ ਪਿੰਡ ਭਰਾਈਏ ।
ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਾਹ ਗੱਲ ਮੁਕਦੀ ਤਾਹੀਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਨੂੰ ਖੜੇ ਲੁਟਾਈਏ ।
मक्के ग्यां गल्ल मुकदी नाहीं, जिचर दिलों ना आप मुकाईए ।
गंगा ग्यां गल्ल मुकदी नाहीं, भावें सौ सौ ग਼ोते लाईए ।
गया गयां गल्ल मुकदी नाहीं, भावें कितने पिंड भराईए ।
बुल्हा स਼ाह गल्ल मुकदी ताहीं, जद मैं नूं खड़े लुटाईए ।
The matter is not finished by going to Mecca, so long as you do not finish off the self from your heart.
Sins are not shed by going to the Ganges, even though you immerse yourself hundreds of times.
The matter is not finished off by going to Gaya, no matter how many offerings you make to the dead.
Bullhe Shah, the matter is finished when the ego is destroyed.
Doha 54
raati jaage kare ibaadat raatii jaagan kute tethon ute
bhonkan band muul naa hunde jah roRii te sute tethon ute
khasam apne da darr na chhaD de bhaaven vajjan jute tethon ute
Bulleh Shah koi rakhat vihaj leh nahi te baazi leh gai kute tethon ute
You remain awake at night and perform your devotions. Also awake at night are dogs, better than you.
They bark and in no way can they be stopped. They go and sleep on the dung heap, better than you.
They do not leave their master’s door, even if they get beaten with slippers, better than you.
Bullhe Shah, buy yourself something for the journey, or else the game will be won by the dogs, better than you
Kafi 137
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਨਾ ਰਹਿਸਾਂ ਹੋੜੇ, ਕੌਣ ਕੋਈ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਨੂੰ ਮੋੜੇ,
ਮੈਨੂੰ ਮੁੜਨਾ ਹੋਇਆ ਮੁਹਾਲ, ਸਿਰ ਤੇ ਮਿਹਣਾ ਚਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਇਹ ਦਿਲ ਦਾ ਮੀਤਾ, ਭੁੱਲ ਗਈ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ,
ਮੈਨੂੰ ਰਹੀ ਨਾ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਏਸ ਜੋਗੀ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਹੈਨ ਕਲੇਜੇ ਕੁੰਡੀਆਂ ਪਾਈਆਂ,
ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਾਇਆ ਜਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ ਸੁਣਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਖ਼ੂਬ ਪਛਾਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਮਲੀ ਜਾਤਾ,
ਲੁੱਟੀ ਝੰਗ ਸਿਆਲ, ਕੰਨੀਂ ਮੁੰਦਰਾਂ ਪਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਜੇ ਜੋਗੀ ਘਰ ਆਵੇ ਮੇਰੇ, ਮੁੱਕ ਜਾਵਣ ਸਭ ਝਗੜੇ ਝੇੜੇ,
ਲਾ ਸੀਨੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਲੱਖ ਸ਼ਗਨ ਮਨਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਮਾਏ ਨੀ ਇੱਕ ਜੋਗੀ ਆਇਆ, ਦਰ ਸਾਡੇ ਉਸ ਧੂੰਆਂ ਪਾਇਆ,
ਮੰਗਦਾ ਹੀਰ ਸਿਆਲ, ਬੈਠਾ ਭੇਸ ਵਟਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਤਅਨੇ ਨਾ ਦੇ ਫੁੱਫੀ ਤਾਈ, ਏਥੇ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਈ,
ਹੁਣ ਹੋਇਆ ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਮਾਲ, ਆਇਆ ਹੈ ਜੋਗ ਸਿਧਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਮਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਨੂਰ ਇਲਾਹੀ, ਅਨਹਦ ਦੀ ਜਿਸ ਮੁਰਲੀ ਵਾਹੀ,
ਮੁਠੀਓ ਸੂ ਹੀਰ ਸਿਆਲ, ਡਾਢੇ ਕਾਮਣ ਪਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਲੱਖਾਂ ਗਏ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਏ, ਉਸ ਦੇ ਭੇਤ ਕਿਸੇ ਨਾ ਪਾਏ,
ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਮੂਸੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਕੋਹ ਤੂਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਅਬਦਹੂ ਰਸੂਲ ਕਹਾਇਆ, ਵਿਚ ਮਿਅਰਾਜ ਬੁੱਰਾਕ ਮੰਗਾਇਆ,
ਜਿਬਰਾਈਲ ਪਕੜ ਲੈ ਆਇਆ, ਹਰਾਂ ਮੰਗਲ ਗਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੇ ਸੁਣੋ ਅਖਾੜੇ, ਹਸਨ ਹੁਸੈਨ ਨਬੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ,
ਮਾਰਿਓ ਸੂ ਵਿਚ ਜੱਦਾਲ, ਪਾਣੀ ਬਿਨ ਤਰਸਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੀ ਸੁਣੋ ਕਹਾਣੀ, ਸੋਹਣੀ ਡੁੱਬੀ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ,
ਫਿਰ ਰਲਿਆ ਮਹੀਂਵਾਲ, ਸਾਰਾ ਰਖ਼ਤ ਲੁਟਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਡਾਂਵਾਂ ਡੋਲੀ ਲੈ ਚੱਲੇ ਖੇੜੇ, ਮੁੱਢ ਕਦੀਮੀਂ ਦੁਸ਼ਮਨ ਜਿਹੜੇ,
ਰਾਂਝਾ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਨਾਲ, ਸਿਰ ‘ਤੇ ਟਮਕ ਧਰਾ ਸਜਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਸਾਇਆ, ਭਰ ਭਰ ਪਿਆਲਾ ਜ਼ੌਕ ਪਿਲਾਇਆ,
ਮੈਂ ਪੀ ਪੀ ਹੋਈ ਨਿਹਾਲ, ਅੰਗ ਭਬੂਤ ਰਮਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਜੋਗੀ ਨਾਲ ਕਰੇਂਦੇ ਝੇੜੇ, ਕੇਹੇ ਪਾ ਬੈਠੇ ਕਾਜ਼ੀ ਝੇੜੇ (ਭੈੜੇ),
ਵਿਚ ਕੈਦੋਂ ਪਾਈ ਮੁਕਾਲ, ਕੂੜਾ ਬਰਾ ਲਗਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਕਮਲਿਆਂ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ,
ਮੈਂ ਜੋਗੀ ਦਾ ਮਾਲ, ਪੰਜੇ ਪੀਰ ਮਨਾ ਕੇ,
ਮੈਂ ਵੈਸਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੱਥੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ।
मैं वैसां ना रहसां होड़े, कौन कोई मैं जांदी नूं मोड़े,
मैनूं मुड़ना होया मुहाल, सिर ते मेहना चा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
जोगी नहीं इह दिल दा मीता, भुल्ल गई मैं प्यार क्यों कीता,
मैनूं रही ना कुझ संभाल, उस दे दरशन पा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
एस जोगी मैनूं कहियां लाईआं, हैन कलेजे कुंडियां पाईआं,
इश्क दा पाइआ जाल, मिट्ठी बात सुना के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
मैं जोगी नूं ख़ूब पछाता, लोकां मैनूं कमली जाता,
लुट्टी झंग स्याल, कन्नीं मुन्दरां पा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
जे जोगी घर आवे मेरे, मुक्क जावन सभ झगड़े झेड़े,
ला सीने दे नाल, लक्ख लक्ख शगन मना के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
माए नी इक्क जोगी आया, दर साडे उस धूंआं पाइआ,
मंगदा हीर स्याल, बैठा भेस वटा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
तअने ना दे फुफ्फी ताई, एथे जोगी नूं किसमत लिआई,
हुन होया फ़ज़ल कमाल, आया है जोग सिधा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
माही नहीं कोई नूर इलाही, अनहद दी जिस मुरली वाही,
मुठीयो सू हीर स्याल, डाढे कामन पा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
लक्खां गए हज़ारां आए, उस दे भेत किसे ना पाए,
गल्लां तां मूसे नाल, पर कोह तूर चढ़ा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
अबदहू रसूल कहाइआ, विच मिअराज बुर्राक मंगाइआ,
जिबराईल पकड़ लै आया, हरां मंगल गा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
एस जोगी दे सुनो अखाड़े, हसन हुसैन नबी दे प्यारे,
मार्यो सू विच जद्दाल, पानी बिन तरसा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
एस जोगी दी सुनो कहाणी, सोहनी डुब्बी डूंघे पाणी,
फिर रलिआ महींवाल, सारा रख़त लुटा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
डांवां डोली लै चल्ले खेड़े, मुढ्ढ कदीमीं दुशमन जेहड़े,
रांझा तां होया नाल, सिर ‘ते टमक धरा सजा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
जोगी नहीं कोई दूजा साइआ, भर भर प्याला ज़ौक पिलाइआ,
मैं पी पी होई नेहाल, अंग भबूत रमा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
जोगी नाल करेंदे झेड़े, केहे पा बैठे काज़ी झेड़े (भैड़े),
विच कैदों पाई मुकाल, कूड़ा बरा लगा के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
बुल्ल्हा मैं जोगी नाल व्याही, लोकां कमलिआं ख़बर ना काई,
मैं जोगी दा माल, पंजे पीर मना के,
मैं वैसां जोगी दे नाल, मत्थे तिलक लगा के ।
Kafi 144
रांझा जोगीड़ा बण आया ।
वाह सांगी सांग रचाइआ ।
एस जोगी दे नैन कटोरे, बाज़ां वांङू लैंदे डोरे,
मुक्ख डिठ्यां दुक्ख जावन झोरे, इन्हां अक्खियां लाल वंजाइआ ।
रांझा जोगीड़ा बण आया ।
एस जोगी दी की निशानी, कन्न विच मुन्दरां गल विच गानी,
सूरत इस दी यूसफ़ सानी, एस अलफ़ों आहद बणाइआ ।
रांझा जोगीड़ा बण आया ।
रांझा जोगी ते मैं जोगयानी, इस दी खातर भरसां पाणी,
एवें पिछली उमर वेहाणी, एस हुन मैनूं भरमाइआ ।
रांझा जोगीड़ा बण आया ।
बुल्ल्हा शहु दी इह गत बणाई, प्रीत पुरानी शोर मचाई,
इह गल्ल कीकूं छुपे छुपाई, नी तख़त हज़ार्युं धाइआ ।
रांझा जोगीड़ा बण आया ।
वाह सांगी सांग रचाइआ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ ।
ਵਾਹ ਸਾਂਗੀ ਸਾਂਗ ਰਚਾਇਆ ।
ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੇ ਨੈਣ ਕਟੋਰੇ, ਬਾਜ਼ਾਂ ਵਾਂਙੂ ਲੈਂਦੇ ਡੋਰੇ,
ਮੁੱਖ ਡਿਠਿਆਂ ਦੁੱਖ ਜਾਵਣ ਝੋਰੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਲਾਲ ਵੰਜਾਇਆ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ ।
ਏਸ ਜੋਗੀ ਦੀ ਕੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਮੁੰਦਰਾਂ ਗਲ ਵਿਚ ਗਾਨੀ,
ਸੂਰਤ ਇਸ ਦੀ ਯੂਸਫ਼ ਸਾਨੀ, ਏਸ ਅਲਫ਼ੋਂ ਆਹਦ ਬਣਾਇਆ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀ ਤੇ ਮੈਂ ਜੋਗਿਆਨੀ, ਇਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਭਰਸਾਂ ਪਾਣੀ,
ਏਵੇਂ ਪਿਛਲੀ ਉਮਰ ਵਿਹਾਣੀ, ਏਸ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਭਰਮਾਇਆ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ ।
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਦੀ ਇਹ ਗਤ ਬਣਾਈ, ਪ੍ਰੀਤ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਈ,
ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਕੂੰ ਛੁਪੇ ਛੁਪਾਈ, ਨੀ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਿਉਂ ਧਾਇਆ ।
ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀੜਾ ਬਣ ਆਇਆ ।
ਵਾਹ ਸਾਂਗੀ ਸਾਂਗ ਰਚਾਇਆ ।
Kafi 145
रांझा रांझा करदी नी मैं आपे रांझा होई ।
सद्दो नी मैनूं धीदो रांझा, हीर ना आखो कोई ।
रांझा मैं विच्च मैं रांझे विच्च, होर ख़्याल ना कोई ।
मैं नहीं उह आप है, आपनी आप करे दिलजोई ।
रांझा रांझा करदी नी मैं आपे रांझा होई ।
हत्थ खूंडी मेरे अग्गे मंगू, मोढे भूरा लोई ।
बुल्ल्हा हीर सलेटी वेखो, कित्थे जा खलोई ।
रांझा रांझा करदी नी मैं आपे रांझा होई ।
सद्दो नी मैनूं धीदो रांझा, हीर ना आखो कोई ।
ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ ।
ਸੱਦੋ ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਧੀਦੋ ਰਾਂਝਾ, ਹੀਰ ਨਾ ਆਖੋ ਕੋਈ ।
ਰਾਂਝਾ ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਂਝੇ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਖ਼ਿਆਲ ਨਾ ਕੋਈ ।
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਉਹ ਆਪ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਆਪ ਕਰੇ ਦਿਲਜੋਈ ।
ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ ।
ਹੱਥ ਖੂੰਡੀ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਮੰਗੂ, ਮੋਢੇ ਭੂਰਾ ਲੋਈ ।
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਹੀਰ ਸਲੇਟੀ ਵੇਖੋ, ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਖਲੋਈ ।
ਰਾਂਝਾ ਰਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਨੀ ਮੈਂ ਆਪੇ ਰਾਂਝਾ ਹੋਈ ।
ਸੱਦੋ ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਧੀਦੋ ਰਾਂਝਾ, ਹੀਰ ਨਾ ਆਖੋ ਕੋਈ ।
Juvenilia 